وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله الذی جعلنا من المتمسّکین بولایة امیرالمؤمنین و الائمة المعصومین صلوات الله علیهم أجمعین سلام خداوند قدیر و متعال بر عید سعید غدیر سلام و درود بر انبیاء الهی و فرشتگان خدای سبحان که در ملکوت اعلی، افتخار تجلیل...
دوشنبه: 1400/05/11 - (الاثنين:22/ذو الحجة/1442)

نسخه مناسب چاپSend by email
سلسله یادداشت مرجع عالیقدر حضرت آیت اللّه العظمی صافی گلپایگانی در مشهد مقدّس / ارمغان مشهد (1) :
واکنش به خبری در مورد سیاره مشتری و تلاش بشریت (ارمغان مشهد/1)
واکنش به خبری در مورد سیاره مشتری و تلاش بشریت برای رسیدن به اکتشافات جدید

 ارمغان مشهد :

سلسله یادداشت های آیة اللّه العظمی صافی گلپایگانی در مشهد مقدّس (1)

« واکنش به خبری در مورد سیاره مشتری و تلاش بشریت برای رسیدن به اکتشافات جدید ».

 امروز سه شنبه 29 رمضان المبارک 1437 در اخباری که می خواندم به خبری جالب برخوردم که در آن آمده بود :
 
فضاپیمایی پس از پنج سال و نزدیک به 1.8 میلیارد مایل در سفر، دیروز دوشنبه 14 تیر ماه در مدار سیاره مشتری قرار گرفته، و واقعه ای بی نظیر برای بشریّت را رقم زده است، و چشم همه جهانیان را به خود خیره نمود.

کارشناسان این برنامه اعلام کرده بودند که این همه رنج و تلاش را برای این متحمّل شدند که اسراری از سیاره مشتری را بفهمند؛ بفهمند که مثلاً در مشتری چه اسراری پنهان است؟ و کشف کنند که داخل بزرگترین سیاره منظومه شمسی چیست؟ و بفهمند که این سیاره چه زوایای پنهانی دارد و صدها و هزاران سؤال و کشف جدید دیگر .

وقتی این خبر را خواندم، بی اختیار یاد کلام نورانی و معرفت افزای امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه السلام افتادم که چه رسا و بلیغ فرمود :

« سُبْحَانَکَ‏ مَا أَعْظَمَ‏ شَأْنَکَ، سُبْحَانَکَ‏ مَا أَعْظَمَ‏ مَا نَرَى مِنْ خَلْقِکَ، وَ مَا أَصْغَرَ کُلَّ عَظِيمَةٍ فِي جَنْبِ قُدْرَتِکَ وَ مَا أَهْوَلَ مَا نَرَى مِنْ‏ مَلَکُوتِکَ وَ مَا أَحْقَرَ ذَلِکَ فِيمَا غَابَ عَنَّا مِنْ سُلْطَانِکَ وَ مَا أَسْبَغَ نِعَمَکَ فِي الدُّنْيَا وَ مَا أَصْغَرَهَا فِي نِعَمِ الْآخِرَة » (۱)

آری، بیان بینش فزای امیرالمؤمنین باب علم پیامبر گرامی اسلام و پیشوای سخن، حدود 1400 سال پیش، این پیام را به گوش بشریت رسانده بود که بشریت در سير و عروج به مقامات علم و معرفت که بی نهايت و بی پايان است، اگر چه نابغه علم و دانش باشد، اعتراف می کند به این که در عالم دنيا، چقدر عجائب و شگفتی های مرئی و نامرئی هست که او از تصوّر آنها عاجز بوده، و به مرور زمان و پيشرفت رشد علمی به بخشی اندک از آن راه می یابد، و در خلال این تحقیقات جان فرسا به این دست می یابد که برخی از حقايق از دسترس فهم و درک او برون است.

بشر اگر میلیاردها میلیارد سال با سرمایه های هنگفت و نیروهای فراوان و تکنولوژی های عظیم، در عالم آفرینش جستجو و تحقیق کند، باز هم جز به گوشه ای اندک از اسرار آفرینش الهی دست پیدا نخواهد کرد و در مقابل آنچه از آفرینش نمی داند، خود را ذره ای کمتر از اتم در مقابل بزرگترین سیّارات می بیند، و لسان حالش این است که :

    دل گرچه در اين باديه بسيار شتافت
    يک موی ندانست و بسی موی شکافت
    اندر دل من هزار خورشيد بتافت
    و آخر به کمال ذرّه ای راه نيافت

پس بايد ادب مقال و سخن گفتن در اين ميدان را از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام فرا بگيريم و همه با هم عجز خود را از درک اسرار الهی آفرینش با ندای « سُبْحَانَکَ‏ مَا أَعْظَمَ‏ مَا نَرَى مِنْ خَلْقِکَ ... » اعلام نماییم، و شکر خدایی را که به انسان نيروی تسخير اين کائنات را اعطا کرده است بجا بياوريم، و از کوتاهی هايی که در کسب معارف داريم به درگاه او عذرخواه باشيم.

            لطف اللّه صافی
       29 رمضان المبارک 1437
             مشهد مقدس

 پی نوشت :

۱- منزّهی از هر عیب، چه بزرگ است شأن تو؛ منزهی چه عظیم است آنچه از مخلوقاتت که می‏ بینیم، و چه کوچک است هر عظمتی در مقابل قدرت تو، و چه دهشت آور است آنچه از ملکوت تو مشاهده می‏ نماییم و چه اندازه حقیر است آنچه دیده می ‏شود در برابر آنچه از سلطنت تو برای ما ناپیداست، و چه گسترده و فراوان است نعمت‏ هایت در این دنیا، و چقدر کوچک است در برابر نعمت های آخرتت / نهج البلاغه، خطبه ۱۰۹ .

سه شنبه / 15 تير / 1395