دوشنبه: 25/تير/1403 (الاثنين: 8/محرم/1446)

معنای واقعی سیاست

اولاً: قیام برای تشكیل حكومت حق و عدالت اسلامی و تضمین حُسن جریان امور اجتماعی و عمومی و اجرای احكام و نظامات آسمانی قرآن مجید و اصلاحات حقیقی از شخصیتی مثل حسین(علیه السلام) ‏ عین سیاست و به معنا و مفهوم صحیح و معقول و واقعی آن است. میان این سیاست با سیاستی كه از آن توطئه و نیرنگ و فتنه‌انگیزی و مقدّمه‌چینی برای مقاصد شخصی و به دست آوردن قدرت و تفوق، قصد می‏شود، هیچ رابطه‏ای نیست. آن سیاستی كه هدف آن تشكیل

 

حكومت اسلامی است، كوشش برای حفظ حقوق و تأمین آزادی انسان‌ها و حكومت خدا و احكام خدا بر مردم است. اما آن سیاستی كه در عرف بعضی از مردم عصر ما معمول شده به معنای طلب حكومت و تفوّق بر جامعه و استثمار دیگران می‌باشد؛ پرواضح است كه چنین سیاستی مذموم است.

سیاست امام­علی(علیه السلام) ، سیاست بود و سیاست معاویه هم سیاست شمرده می‏شد. هر دو جنگ می‏كردند، و هر دو قشون و سپاه داشتند اما این كجا و آن كجا؟ امام­علی(علیه السلام)  جنگ می‏كرد:

لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللهِ هِیَ الْعُلْیا؛[1]

تا اینكه كلمه خدا برتری یابد.

جنگ می‏كرد تا احكام خدا بر همه حاكم گردد و مساوات و عدالت اسلامی برقرار شود. اما معاویه جنگ می‏كرد تا زمامدار و برگردن مردم سوار شود و بر مال و جان و ناموس جامعه مطابق میل و هوسش حكمرانی نماید. البته اگر غرض از سیاست، روش معاویه و عمرو عاص باشد، مذموم و نزدیك­شدن به آن نزدیك­شدن به آتش است، و اگر غرض از سیاست، روش پیغمبر اكرم‏(ص)  و امام­علی(علیه السلام) ‏ باشد از عالی‌ترین صفات كمال بشری است.

 


[1]. اشاره به آیه 40 سوره توبه: )وَ كَلِمَةُ اللّٰهِ هِی الْعُلْیا(.

نويسنده: